De gift en de wind

er komen meer vogels ook
deze altijd met zijn twee
in geelgouden slaapmutsjes
licht waarin ik je borst nam
er striemen in dreef een lam
gretig leeg en weerloos

als je spreekt vergeet ik dat
waar ik begin of eindig
iets je pijn doet je ziet
mijn vingers zitten vol sneden
onzeker ken ik niet
anders dan dat ik in de barsten
keer op keer de kiem niet zie

de cementen muur is huishoog
draagt het lied van de rouwtroepiaal
gestreken door onhandig dansend bamboe
tekent er de branding van verwering
wilder dan je hese blik je zoute schreeuw
voor de diepte

je kijkt voor je uit
je huilt van de ontdekking
van leven
en van geven

14 februari 2016

geven.jpg