Stil maar

 

Je ziet,

weet te zwijgen,

de stilte

laten proeven.

De kamer ruikt naar vrijen.

Zijn verleden leeft

in zijn handen. Ontglipt

hem in je blik.

Hier is liefde een schaduw

die in je voetstappen gaat,

er op uit je te laten

struikelen.

Je ziet in de spiegeling

hoe hij je ogen ontwijkt

als je aan tafel,

je hand op je hand in je schoot

met de stilte

eronder opgewonden

hem aanstaart via het raam.

Je laat

alles in

de stilte.

En nu ben je bij mij.