Tot zee

 

de bleke stroom gelaten voor

beekjes bergopwaarts waar

keien egaal en tenger strepen

zo de regen het me wenst en de sneeuw

je hand gehouden, je hartslag gehoord

je haar van waaien ontdaan

geen hotel gevonden in de oevers

dronken zout geproefd je hals

vergeten onder je stuiten je stokken

mijn hees gesmeekte "adem me in mijn min"

het dal slaat haar ogen als

ik je naar beneden draag

meander na meander vervloeien tot zee